Kire Kuil

Fotografie

Reflectie kunst

Toen we de eerste les kregen over dit thema, kreeg ik te horen dat het kunstproject iets te maken moest hebben met de term: ‘’Binnenstebuiten’’. Dit vond ik het begin wel heel beperkend. Want ik dacht maar aan een paar dingen die je met dit thema zou kunnen doen. Maar toen bedacht ik dat je dit thema veel breder kon trekken dan alleen maar dingen van binnen naar buiten halen. Je kan bijvoorbeeld ook dingen in de spotlight zetten die nog niet gehoord worden. Ook kan je met dit thema heel veel andere dingen doen. Toen ik dit eenmaal had beseft, was dit wel een opluchting. Ik kon echt veel breder gaan denken.
<
Toen heb ik een mindmap gemaakt, waarmee ik alle ideeën die ik had op papier kon zetten. Daaruit kwam dat ik het idee van het project: ‘Inside out’’ heel interessant vond. Het idee dat je doormiddel van foto’s mensen of problemen in de spotlight kan zetten vind ik heel interessant. Maar ook had ik bijvoorbeeld ideeën om van een persoon een foto te maken met bijvoorbeeld zijn of haar gevoel of herinnering. Dus ik wist nog niet zeker wat ik precies wilde doen, maar ik wist al wel snel dat ik wat met fotografie wilde doen. De volgende stap was om een visuele mindmap te maken. Dit combineerde ik een beetje met mijn inspiratie kunstenaars.

Ik vond niet alleen het project: ‘inside out’ interessant, maar ook bijvoorbeeld werken van Banksy en Edvard Munch. Werken van Banksy vond ik heel interessant omdat hij ook maatschappelijke problemen in de spotlight zet, door zijn kunstwerken in het openbaar te laten zien. Edvard Munch was voor mij een inspiratie omdat hij heel goed het gevoel kan laten voelen door een schilderij. Dit was voor mij geen directe inspiratiebron, maar het deel van gevoel brengen in zijn kunstwerk wel.
Na deze stappen kwam ik op het idee om dit project dicht bij mij zelf te houden. Daarom wilde ik een probleem/ situatie laten zien die niet iedereen zomaar van buiten zou zien. Daarom kwam ik op het idee om de situatie in beeld te brengen bij mijn oma. Mijn oma is al een dagje ouder en daarom zorgt mijn oom voor haar. Dit vind ik een bijzonder situatie en daarom wilde ik dit in beeld breng. Maar ook omdat er meer mensen op deze manier leven. Ik heb er bewust voor gekozen om dit alleen bij mijn oma in beeld te brengen. Want in deze tijd met corona is het heel moeilijk om bij veel mantelzorger foto’s te maken.
Het enige nadeel was dat ik alleen foto’s kon maken als ik bij mij oma was. Omdat mijn oma in Rotterdam woont heb ik maar een paar keer de kans gehad om foto’s te maken. Maar dit zorgde er wel voor dat ik doeltreffender en efficiënter foto’s ging maken.

Ik begon mijn beeldend proces heel simpel. Ik probeerde portretten te maken van mijn oma en mijn oom. Hiermee speelde ik met het licht en het perspectief. Het was bijvoorbeeld moeilijk om foto’s te maken van mijn oma in haar stoel. Want hier is tegenlicht. Maar mijn oma komt niet heel vaak uit haar stoel. Dus dit was meteen een uitdaging.
Toen heb ik foto’s gemaakt van de omgeving. In deze foto’s wilde ik de sfeer goed weergeven. Dit probeerde ik door het zicht vanuit het appartement weergegeven en hoe het eruit ziet voor de voordeur. Hiermee probeerde ik te laten zien dat je als mantelzorger wel redelijk vast zit.
Na deze foto ronde ben ik nog twee keer langs mijn oma geweest. De eerste keer probeerde ik vooral actie foto’s te maken. Waarbij je echt kan zien hoe mij oom mijn oma helpt. Deze foto’s vond ik wel duidelijk, maar niet echt mooi. Dit kwam doordat ik moest uitzoomen er veel ruis staat op de foto. Daardoor had ik de volgende keer daarmee rekening gehouden. Ik probeerde zo min mogelijk ruis op de foto’s te zetten.
Toen ik de foto’s had gemaakt en bekeken kwam ik tot de conclusie dat het mij mooier leek om deze af te beelden in het zwart- wit. Daarom heb ik dit ook gedaan. Over het resultaat ben ik wel tevreden.

Maar toch ben ik nog steeds opzoek naar een beeld die zonder omschrijving de hele situatie samenvat. Want dit bleek toch wel moeilijk. Het zou ook kunnen dat ik uiteindelijk een fotocollage maak. Maar ik had wel een paar foto´s die daarbij in de buurt zaten. Maar de foto die alles samenvat en het gevoel meegeeft heb ik nog niet gevonden.

Al met al ben ik wel tevreden met mijn onderzoek tot nu toe. Maar ik heb wel het gevoel dat het nog niet af is. Maar dit is hopelijk niet erg. Het proces ging volgens mij gevoel wel soepel. Maar ik kwam er maandag wel achter dat ik al eerder feedback had moeten vragen. Want Annemarieke vertelde dat een aantal foto’s niet persoonlijk genoeg waren en het verhaal niet duidelijk genoeg was. Hier kon ik nu niet heel veel meer aan doen. Maar ik kon nog wel de foto’s die mijn duidelijk leken gebruiken in plaats van de foto’s die minder duidelijk waren. Dus dit is wel een les voor het vervolg.

EINDPRODUCT

Het idee van mijn kunstwerk is ontstaan door het onderwerp: ‘’binnenstebuiten’’. Ik wilde een situatie die niet zichtbaar is voor de buitenwereld zichtbaar maken. Daarom presenteer ik drie foto’s van mijn oma en mijn oom. Mijn oom woont al meerdere jaren bij zijn moeder om haar te verzorgen. Om deze situatie goed vast te leggen heb ik voor twee portretten gekozen en een gezamenlijke foto. De omstandigheden in de flat waren niet ideaal, ik moest bijvoorbeeld werken met tegenlicht omdat mijn oma niet zomaar ergens anders kan zitten. Dit zorgde er wel voor dat de foto’s niet standaard zijn geworden, maar dit vind ik wel wat hebben. In dit werk wilde ik vooral het gevoel en het beeld schetsen van de situatie. Om het werk een extra dimensie te geven heb ik er een drieluik van gemaakt met termen op de achterkant. Hierdoor worden de foto’s echt een beeldend object.

PROCES