Lotte Duivestein

Schilderen

EINDPRODUCT

Ik doe de ‘buitenkant’ van ons project. Dit houdt in dat ik Leon zo realistisch mogelijk ga afbeelden door te schilderen. Daarom heb ik me tijdens mijn proces vooral gericht op schildertechnieken. Dat zie je terug in mijn portret doordat het opgebouwd is uit lagen. Ik ben begonnen met schetsen op het groot papier, vervolgens ben ik huidskleuren gaan mengen in verschillende tonen en tinten. Daarna begon ik met schilderen laag voor laag, ik begon bij de ogen, neus en mond. Toen ik bezig was met het afronden van het portret wilde ik eerst niet de achtergrond verven. Toen ben ik daarover in gesprek gegaan met mijn lerares zij raadde aan om de achtergrond dan wit te verven met lichte strepen grijs, en dat heb ik toen gedaan. Dit zorgde ervoor dat het portret er nog beter uitkwam met de kleuren.

PROCES

In mijn dummy is te zien dat wij dit thema veel verschillende ideeën hebben gehad en alles niet vloeiend verliep. Mijn eerste zelfstandige idee was om mensen van de binnenkant te laten zien door verschillende werken te maken met het skelet, spieren, organen enz. Guilia en Indi waren toen ook in de zelfde richting aan het denken voegden toen dingen toe aan mijn idee. Waardoor het heel groot en uitgebreid werd dus besloten we om toen dit idee samen uit te voeren. We kwamen toen uit op het idee dat we verschillende doorzichtige platen achter elkaar gingen plaatsen waarop het skelet, organen, spieren en aderen zijn op afgebeeld. Toen we begonnen met dit idee uitwerken ging het helemaal mis we zagen teveel beren op de weg en we konden dit idee niet meer realiseren, waardoor ik toen ook mijn motivatie kwijt raakten. We gingen toen zoeken naar andere opties en toen kwamen we uit bij het volgende idee; we gaan op doorzichtig materiaal een skelet tekenen van een bepaald dier dat houden we voor de lens en daar achter zit dan dat bepaalde dier en dit waren we dan van plan om bij verschillende dieren te doen. Maar toen we dit idee voor legde aan onze docent vond ze dat dit idee weinig diepgang had, wat ik ook wel begreep. Gelukkig kwam ze toen met een voorstel; Ieder maakt een eigen portret van dezelfde persoon een is realistisch, de andere is met hoe de afgebeelde persoon zich voelt en de andere doet het ook over hoe de persoon zich voelt(maar ze hebben natuurlijk allebei andere interpretatie wat terug gaat zien in het eindresultaat). We gaan dit portret maken van Leon omdat hij een bekend gezicht is van onze school waardoor er meer interesse komt voor onze kunst. Dit idee gaan we ook nog eens uitwerken op levensgroot formaat zodat we meer diepgang krijgen. Toen de docent met dit idee kwam was ik weer helemaal gemotiveerd en had ik weer helemaal vertrouwen in het onderzoek. Het was dus een lang proces om op het idee te komen. Het idee is dus wel ontstaan uit de zelfde richting waar we telkens aan het werken waren het lijkt wel een beetje op ons eerste idee maar dan is de emotie de binnenkant.

Doordat we heel veel van ideeën zijn gewisseld had ik wel een achterstand opgelopen met het maken van experimenten. Uiteindelijk heb ik dat gelukkig allemaal in kunnen halen, maar daar heb ik wel heel hard voor moeten werken. Dus ik heb toen wel veel stress ervaren omdat ik nu wel echt wil dat dit idee goed gaat uitpakken. En soms hadden we ook wel wat discussies door de tijdsdruk.
In ons onderzoek kreeg ik de taak dat ik een realistisch portret moest gaan maken van Leon op levensgroot formaat. Ik heb daarom bij mijn inspiratie gelet op de technieken die de kunstenaars toepassen om het beeld realistisch te maken daarom heb ik geëxperimenteerd met de cirkeltechniek van Lineke Lijn, en ging ik letten op structuur en lichtinval omdat dat een aandachtspunt was van Rembrandt. Ook heb ik experimenten uitgevoerd over hoe je huidskleur mengt met acryl verf en vervolgens mengen met zwart voor grijstinten om schaduw mee te maken of juist te verlichten door de huidskleur te mengen met wit. Ik heb de technieken uitgeprobeerd en gecombineerd met verschillende materialen zoals pastelkrijt, potlood(B) en acryl verf. Toen heb ik ook gekeken naar hoe het papier op dat materiaal reageert omdat alle portretten worden gemaakt op dik papier en ik wil voorkomen dat het papier gaat verpulveren of kreukeld. Vervolgens ben ik ook nog bezig geweest met het analyseren over waar de schaduw in het gezicht valt en ben ik extra gaan oefenen met het tekenen van details zoals ogen, neus en mond. En ik heb meerdere malen getekend/geverfd op een groot oppervlak omdat ik binnenkort moet gaan werken op levensgroot. Dingen in het groot schilderen vind ik wel een uitdaging omdat je dan juist elke fout kan zien en met schilderen wordt dat al helemaal erg want schilderen is voor mij persoonlijk minder gecontroleerd werken dan tekenen. Ik teken eigenlijk ook het liefst maar dat is niet haalbaar als je op zo een groot formaat gaat werken. Dus dat is wel echt extreem uit mijn comfort zone, en ik vind het vaak ook niet mooi wat ik maak als het groot is, anderen wel maar ik ben heel erg perfectionistisch.